สรจักร ที่ผมรู้จัก

ผมรู้จักับสรจักร ศิริบริรักษ์ ผ่านทางตัวหนังสือมาหลายปีดีดัก อาจจะพูดได้เต็มปากว่าเป็นแฟนหนังสือก็ว่าได้ ผมซื้อและอ่านหนังสือของเขา (เกือบ) ทุกเล่ม ที่มีวางขายในตลาดยกเว้นก็แต่พวกสมุนไพร ยา อะไรทำนองนี้ซึ่งผมไม่ชอบอ่านเพราะประโยชน์มันเยอะเกินไปทำให้ปวดหัว อย่างผมมันต้อง ผีหัวขาด เลี้ยงลูกอย่างไรไม่ให้เป็นฆาตกร จับโกหกนอสตราตามุส ศพทั้งหลายแหล่อะไรแบบนี้ถึงจะเหมาะ

อ่านมานานชอบแนวจิตนิดๆอ่านไปอ่านมาพี่เขาก็เลิกเขียนแนวที่ผมชอบไปซะงั้น (อันเนื่องมาจากงานที่เขียนทำเครียด แต่คนอ่านสนุก) แต่ไม่นานมานี้เพิ่งออกมาใหม่อีก 2 เล่มชื่อ วิญญาณครวญ, คนสองวิญญาณ เข้าใจว่าคิดถึงอะไรประมาณนี้ บวกกับเสียงเรียกร้องขอแฟนๆเลยกลับมาจับปากกาเขียนขึ้นอีกรอบแต่ครั้งนี้ผมอ่านแล้วรู้สึกว่าไม่ค่อยสะใจเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะความซาดิสม์ที่เพิ่มขึ้นของผมหรืออาจเป็นเพราะพี่เขาไม่ต้องการเครียดเหมือนเดิมก็ได้

ผมเองอ่านและตามติดผลงานพี่เขามาโดยตลอดโดยที่ไม่รู้ว่าจริงๆผมมีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายพี่เขาเหมือนกันนะ (ยกเว้นเรื่องการเขียน) เช่น เรียนที่โรงเรียนที่พอบอกชื่อโรงเรียนกับใครที่ไรมีแต่คนหัวเราะ + สงสัยว่าโรงเรียนอะไรว่ะมีชื่อแบบนี้ด้วย โรงเรียนผมชื่อ"โรงเรียนสุขานารี" ครับ เชื่อผมมั้ยล่ะ อยู่ที่โคราชโน่นแน่ะ ปัจจุบันก็ยังมีอยู่ว่างๆใครไปเที่ยวก็ลองแวะไปดูแล้วกัน หรือแม้กระทั่งว่าผมเองก็จบที่อัสสัมชัญมาเหมือนกัน แถมยังเป็นญาติกันด้วยนะแบบว่าแอบนับญาติเนื่องจากพี่แกเป็นคนบุรีรัมย์ส่วนผมมีแม่เป็นคนบุรีรัมย์ ผมก็โยงกันจนได้แหละ 555 เขียนไปเขียนมาชักนึกไม่ออกเอาไว้คราวหน้ามาเล่าเรื่องหนังสือพี่แกให้อ่านกันดีกว่าเผื่อมีคนสนใจ